Ξένη Πεζογραφία

Ταξινόμηση κατά:
  • O Λύκος και άλλα διηγήματα Μωπασσάν Γκυ ντε / Maupassant Guy de

    16,70 

    Ο Λύκος είναι μια ιστορία περιπέτειας, θανάτου και εκδίκησης, με σκοτεινή ατμόσφαιρα και έκδηλα γοτθικό χαρακτήρα. Κατά τη διάρκεια ενός δείπνου, ο οικοδεσπότης, ένας Γάλλος ευγενής, διηγείται την ιστορία δύο μακρινών του προγόνων, δεινών κυνηγών, η απόπειρα των οποίων να πιάσουν έναν λύκο είχε τραγική κατάληξη. Στο βιβλίο περιλαμβάνονται και άλλα διηγήματα του Μωπασσάν, που φανερώνουν τη δεξιοτεχνία του στο λογοτεχνικό αυτό είδος.

  • Τόνιο Κραίγκερ Mαν Tόμας / Mann Thomas

    13,60 

    Ο Τόνιο Κραίγκερ κυκλοφόρησε το 1903. Μια και κατά γενική ομολογία πρόκειται για το περισσότερο αυτοβιογραφικό έργο του Τόμας Μαν, η νουβέλα αυτή αποτελεί ένα είδος μαρτυρίας. Ο Τόνιο Κραίγκερ, όπως και οι όμοιοί του, νιώθει από πολύ μικρός τι σημαίνει να είσαι διαφορετικός. Είναι ένας καλλιτέχνης του εικοστού αιώνα που ζει μακριά απ’ τους ανθρώπους της δράσης, απ’ όλους αυτούς που στέκονται με τα δύο πόδια τους πάνω στη γη, που αναλώνονται μέσα στις υποθέσεις τους και προάγουν υλικά το περιβάλλον – όμως παραιτούνται απ’ το πνεύμα.

     

    Στο μεταξύ ο κόσμος άλλαξε ριζικά, ακόμα και οι αστοί έχουν διαφοροποιηθεί, αλλά και οι καλλιτέχνες κάθε κατηγορίας δεν έχουν καμία σχέση μ’ εκείνους της εποχής του Τόμας Μαν. Τι έχει απομείνει λοιπόν απ’ αυτή τη νουβέλα και τι είναι εκείνο που την κάνει ακόμα τόσο ελκυστική; Πρώτα πρώτα η ποιητική της δύναμη και η μουσική της ποιότητα, που ελάχιστα έχουν φθαρεί. Όποιος ενδιαφέρεται να γνωρίσει το έργο του Τόμας Μαν, είναι αδύνατον να παρακάμψει το βιβλίο αυτό, γιατί περιέχει εν σπέρματι μερικά από τ’ αριστουργήματά του. Το χαρακτηριστικό όμως αυτής της νουβέλας που τη διαφοροποιεί από τα άλλα έργα του και την κάνει ακαταμάχητα γοητευτική είναι το στοιχείο της νοσταλγίας. Πρόκειται για μια πολυφωνική και πολύχρωμη νοσταλγία για τα απλά και συνηθισμένα, για τη ζεστή, ανθρώπινη φιλία, για τη χαμένη αθωότητα, τη φύση, την πατρίδα, τον έρωτα.

     

  • Τριστάνος Mαν Tόμας / Mann Thomas

    12,00 

    Η τελείωση του έρωτα στο θάνατο και η ιδέα της αιώνιας νύχτας που λύνει με μουσική τους δεσμούς και συντρίβει τα δεσμά του φωτός, απελευθερώνοντας τους ανθρώπους από την ψευδεπίγραφη χαρμοσύνη της ζωής και δωρίζοντάς τους στο επέκεινα την ποθούμενη και επιδιωκόμενη εσωτερική γαλήνη, είναι τα δύο κεντρικά σημεία γύρω από τα οποία περιστρέφεται αυτό το sui generis έργο του Τόμας Μαν.

  • Δεν Είναι Καιρός για Κόκκινα Τριαντάφυλλα Μαντρίδ Αντονιέτα / Madrid Antonieta

    13,30 

    Η Αντονιέτα Μαντρίδ ανήκει στη νέα γενιά των συγγραφέων της Βενεζουέλας. Το θέμα αυτού του βιβλίου είναι μια φλογερή αγάπη, ιστορία που δίνει στη συγγραφέα την αφορμή για να περιγράψει τη γεμάτη περιπέτειες ζωή των νέων της δεκαετίας του ’60, που, επηρεασμένοι από το κήρυγμα του Τσε Γκεβάρα, πήραν τα όπλα και βγήκαν στο βουνό. Στις σελίδες της Μαντρίδ αφθονούν ο ανταρτοπόλεμος, το σεξ, τα ναρκωτικά, ο ενθουσιασμός και η απογοήτευση.

  • Οι Nεκροί Τζόυς Τζέημς / Joyce James

    Εξαντλημένο

    Οι Νεκροί γράφτηκαν τη χρονιά 1906-1907 και είναι το τελευταίο διήγημα των Δουβλινέζων. Με τους Δουβλινέζους, ο Τζόυς θέλησε να συνθέσει ένα κεφάλαιο της ηθικής ιστορίας της χώρας του, και διάλεξε το Δουβλίνο ως τόπο όπου εκτυλίσσονται οι ιστορίες του, γιατί πίστευε πως η πόλη αυτή ήταν το κέντρο μιας ηθικής «παράλυσης» -κι όταν λέει «παράλυση» δεν εννοεί χαλάρωση των ηθών, αλλά την απώλεια βουλητικών προβολών, την απουσία νευροψυχικού τόνου, τον εν ζωή θάνατο. Οι ήρωες των διηγημάτων αυτών, συνειδητοποιούν στο κρίσιμο σημείο της ιστορίας πως είναι θύματα αυτής της παράλυσης, και η συνειδητοποίηση αυτή συνιστά για αυτούς μιαν αποκάλυψη.

  • Η Γυναίκα χωρίς Σκιά Χόφμανσταλ Ούγκο φον / Hofmannstahl Hugo von

    13,70 

    Η Γυναίκα χωρίς σκιά είναι σε πρώτη ανάγνωση ένα παραμύθι, το οποίο αφομοιώνει ανανεωτικά την παράδοση και ενσωματώνει μια πληθώρα λογοτεχνικών ρευμάτων, δυτικών και ανατολικών, χωρίς να ταυτίζεται με κάποιο από αυτά. Το έργο αυτό βρίσκεται μακριά από κάθε μονόπλευρη σύλληψη και κατανόηση του κόσμου, κάτι που του προσδίδει ένα βάθος που απαντάται μόνο στην κλασική λογοτεχνία.

  • Στιγμές στην Ελλάδα Χόφμανσταλ Ούγκο φον / Hofmannstahl Hugo von

    13,30 

    Η ολιγοήμερη και μοναδική επίσκεψη του συγγραφέα στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε το 1908. Κατά την παραμονή του, επισκέφθηκε την Ακρόπολη, την Πάτρα, την Κέρκυρα, την Κόρινθο, τους Δελφούς, τη Βοιωτία και την Αττική. Στις Στιγμές στην Ελλάδα το άνοιγμα για το αλλότριο συνιστά άνοιγμα του παρόντος μιας προσωπικής μοίρας προς το παρελθόν της Ελλάδας. Η συνάντηση με την Ελλάδα αποσταθεροποιεί και κλονίζει το παρόν. Έτσι γίνεται υπόβαθρο ενός τέλους και μιας νέας αρχής.

  • Η Τρισαγαπημένη Χάρντυ Τόμας / Hardy Thomas

    17,70 

    Η Τρισαγαπημένη ακολουθεί τις συμβάσεις του ρεαλιστικού μυθιστορήματος του 19ου αιώνα, υπακούοντας στην αρχή της κοινωνικής και ψυχολογικής αληθοφάνειας. Ο κεντρικός ήρωας, αφού προβάλλει στη μία γυναίκα μετά την άλλη την εικόνα της τρισαγαπημένης του, χωρίς ποτέ να ολοκληρώσει κανέναν από αυτούς τους έρωτές του, στο τέλος, σε μια βαθειά στιγμή αυτοσυνείδησης, αναγνωρίζει πως δεν πρόκειται παρά για την εικόνα του εαυτού του, τον σωσία του ενσαρκωμένο στο άλλο φύλο.

  • Tα Στενά Νερά Γκρακ Zυλιέν / Gracq Julien

    Εξαντλημένο

    Ο Ζυλιέν Γκρακ ανήκει στην καθαρά λογοτεχνική πλευρά του γαλλικού πνεύματος και καθόλου στη ρητορική. Μια μόνιμη και αόρατη συνάμα παρουσία, που κτίζει με την ποιότητα της γραφής του έναν κόσμο, όπου το όνειρο, η αλήθεια, τα γεγονότα, η ιστορία, η τέχνη, οι συγκινήσεις και η διαρκής διαύγεια, γίνονται ουσιαστικά και αλληλένδετα στοιχεία ζωής, παίρνοντας το καθένα τη δική του θέση.

  • Aποσπάσματα Ζενέ Ζαν / Genet Jean

    Εξαντλημένο

    «Οι σελίδες αυτές δεν είναι αποσπάσματα από ένα ποίημα: θα έπρεπε να οδηγούν σε αυτό. Θα ήταν προσέγγιση (ενός ποιήματος) μακρινή και πάλι, εάν δεν επρόκειτο για ένα από τα πολυάριθμα πρόχειρα ενός κειμένου που θα είναι πορεία αργή, μετρημένη, προς το ποίημα (που είναι) δικαιολογία αυτού του κειμένου όπως το κείμενο θα είναι δικαιολογία της ζωής μου.»