Ξένη Πεζογραφία

Ταξινόμηση κατά:
  • Παρατεταμένος χρόνος Μπεσσερί Μαϋλίς / Besserie Maylis

    15,00 

    Στην οδό Ρεμύ-Ντυμονσέλ, στο 14ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού, βρίσκεται ένα λευκό κτίριο – ένας οίκος ευγηρίας που ονομάζεται Tiers-Temps. Στο κέντρο της αυλής, ένα μοναχικό δέντρο. Ανάμεσα στους ενοίκους, ένας ψηλόλιγνος άντρας με πρόσωπο σκυθρωπό και μάτια διαπεραστικά, παίζει με τις αναμνήσεις του –στο Φόξροκ της παιδικής του ηλικίας, στο Δουβλίνο των νεανικών του χρόνων, στο κατεστραμμένο από τους βομβαρδισμούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου Σαιντ-Λο, στην εξοχική του κατοικία στο Υσσύ–, ακροβατώντας ανάμεσα σε δύο γλώσσες, τα αγγλικά της Ιρλανδίας του και τα γαλλικά της λογοτεχνικής του εξορίας. Αυτός ο ηλικιωμένος κύριος ονομάζεται Σάμιουελ Μπέκετ.

     

    Μέσα από τις προσωπικές αφηγήσεις του ίδιου του συγγραφέα, αλλά και τις αναφορές του νοσηλευτικού προσωπικού του Tiers-Temps, το μυθιστόρημα της Μαϋλίς Μπεσσερί αποκαλύπτει έναν Μπέκετ συναρπαστικό ο οποίος, περιμένοντας το τέλος του, γίνεται κατά κάποιον τρόπο ένας από τους χαρακτήρες του έργου του. Παράλληλα με την καθημερινότητά του στο Tiers-Temps, όπου όντως διέμεινε ο Μπέκετ για μερικούς μήνες, μετά τον θάνατο της γυναίκας του, το 1989, παρακολουθούμε να παρελαύνουν πρόσωπα και γεγονότα που σφράγισαν την ύπαρξή του. Η συγκίνηση του αναγνώστη κορυφώνεται, καθώς το μυθιστόρημα συνοδεύει τον μεγάλο Ιρλανδό προς την έσχατη σιωπή του.

  • Ασκήσεις Ύφους Κενώ Ραιημόν / Queneau Raymond

    13,50 

    Με πόσους τρόπους μπορεί να περιγραφεί ένα ασήμαντο επεισόδιο, από αυτά που συμβαίνουν γύρω μας, στην καθημερινή μας ζωή; Με 99, απαντά ο Ραιημόν Κενώ. Οι Ασκήσεις ύφους, ένα από τα πιο διασκεδαστικά και πρωτότυπα βιβλία, αποτελούνται από 99 παραλλαγές του ίδιου επεισοδίου, από τις οποίες σημειώνουμε ενδεικτικά: τη φιλοσοφική, την παραλλαγή σε δεκαπεντασύλλαβο, τη μάγκικη, τη σημειολογική και την (εντελώς) αναπάντεχη, με την οποία κλείνει το ξεκαρδιστικό αυτό βιβλίο των εκπλήξεων.

  • Μολλόυ Mπέκετ Σάμουελ / Beckett Samuel

    16,30 

    Το πρώτο μέρος της καυστικής και ταυτόχρονα απολαυστικής τριλογίας του Σάμουελ Μπέκετ, μας συστήνει τον Μολλόυ, που αποδρά από τη φυλακή όπου βρίσκεται και ξεκινά μια διαδρομή σε αναζήτηση της μητέρας του. Αργότερα, μη κατονομασμένες αρχές, αναθέτουν σε έναν άλλο χαρακτήρα, τον Ζακ Μοράν, να αναζητήσει το δραπέτη Μολλόυ.

  • Ο Ακατονόμαστος Mπέκετ Σάμουελ / Beckett Samuel

    14,70 

    Ο μονόλογος ενός ανώνυμου ακινητοποιημένου όντος (πιθανόν χωρίς χέρια και πόδια), ένα μείγμα αναμνήσεων και υπαρξιακών ερωτημάτων. Το έργο δεν έχει συμπαγή πλοκή και σκηνικό, ενώ παραμένει αδιευκρίνιστο, αν οι άλλοι χαρακτήρες που αναφέρονται είναι υπαρκτά πρόσωπα ή πλευρές του αφηγητή. Το τρίτο μέρος της τριλογίας του Μπέκετ που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του μοντερνισμού στη λογοτεχνία.

  • O Mαλόν Πεθαίνει Mπέκετ Σάμουελ / Beckett Samuel

    14,00 

    Στο δεύτερο μέρος της τριλογίας του Μπέκετ κεντρικός ήρωας είναι ο Μαλόν, ο οποίος ενδέχεται να είναι το ίδιο πρόσωπο με τον Μολλόυ, κάτι που μένει αδιευκρίνιστο από το συγγραφέα. Ο χαρακτήρας αυτός απευθύνει στον αναγνώστη τους συλλογισμούς του, κατά τη διάρκεια της αναμονής του θανάτου του.

  • Ένας άνθρωπος που κοιμάται Περέκ Zωρζ / Perec Georges

    13,00 

    O τίτλος του βιβλίου κλείνει με νόημα το μάτι στον Προυστ: «Ένας άνθρωπος που κοιμάται κρατά σε κύκλο ολόγυρά του το νήμα που δένει τις ώρες, την τάξη που ακολουθούν τα χρόνια και οι κόσμοι». Και λειτουργεί παραπλανητικά, διαβρωτικά, όπως διαπιστώνει στη συνέχεια ο αναγνώστης: ενώ στον Προυστ ο ύπνος αναδιπλώνει αλλεπάλληλες αναμνήσεις κι εκτείνεται στη διάρκεια του παρελθόντος, στον Περέκ κυριαρχεί η λευκότητα της ακυρωμένης σελίδας, όπου δεν εγγράφεται καμία ανάμνηση, κανένα ίχνος του παρελθόντος, καμία επιθυμία• ο άνθρωπος που κοιμάται ζει (σχεδόν δίχως να το «βιώνει») μέσα σ’ ένα εμμονικό, ξεκούρδιστο, παραλυτικό παρόν, δίχως ιστορία πίσω του, δίχως εκπλήξεις, σε καθεστώς αδιαφορίας, αδράνειας, ουδετερότητας.

  • Έλις Άιλαντ Περέκ Zωρζ / Perec Georges

    9,00 

    To 1978, ένα χρόνο δηλαδή μετά την έκδοση και τη βράβευση του Ζωή oδηγίες xρήσεως, ο Ζορζ Περέκ θα ταξιδέψει δύο φορές στη Νέα Υόρκη για τις ανάγκες της τεκμηρίωσης και των γυρισμάτων ενός ντοκιμαντέρ για τη μετανάστευση στην Αμερική. Τι τον φέρνει στην Αμερική; Πώς εντάσσεται αυτό το πολύτροπο κείμενο, που διασχίζει τα είδη, στην ουλιπιανή δημιουργία του; Πώς, τελικά, ο γάλλος συγγραφέας, ενώ ξεκινά να μιλήσει για τη μετανάστευση στην Αμερική, μιλάει για πρώτη φορά ανοικτά για τη δική του εβραϊκότητα, μόνο και μόνο για να την υπερβεί; Είναι φανερό ότι ο Περέκ αντικρίζει το προσωπικό πεπρωμένο του στη μοίρα των μεταναστών και επαναλαμβάνει τις προσωπικές του εμμονές (την απουσία προσωπικής ιστορίας, τον κλονισμό από τη μεγάλη Ιστορία, την ιδιότυπη εβραϊκότητά του).

    Το βιβλίο Έλις Άιλαντ, πέρα από ένα χρονικό ή και ημερολόγιο αυτών των γυρισμάτων, εντάσσεται με συνέπεια στο πολύμορφο έργο ενός πολύμορφου δημιουργού, που δεν έπαψε στο μάκρος μιας ζωής να αυτοβιογραφείται με κάθε τρόπο και σε όλα τα πρόσωπα.

     

     

  • Οι πολυτέλειες της ζωής Τρία διηγήματα και μία νουβέλα Tieck Ludwig

    14,00 

    Τα έργα του Λούντβιχ Τηκ, που παρουσιάζονται εδώ για πρώτη φορά μεταφρασμένα στα νέα ελληνικά, εντάσσονται σε δύο διαφορετικές φάσεις της συγγραφικής του δραστηριότητας. Τα «Μάγια του έρωτα», «Τα ξωτικά» και «Το κύπελλο» είναι γραμμένα στο τέλος της ρομαντικής περιόδου του συγγραφέα, ενώ «Οι πολυτέλειες της ζωής» –ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του 19ου αιώνα το οποίο παίχτηκε διασκευασμένο πολλές φορές στο θέατρο– προέρχονται από τις όψιμες Νουβέλες της Δρέσδης στις οποίες παρατηρείται μια σταδιακή μετάβαση στην κατεύθυνση μιας ρεαλιστικής γραφής. Και τα τέσσερα κείμενα μοιάζει, ωστόσο, να τα συνέχει μια κοινή ποιητική που τα καθιστά συναρπαστικά και δείχνει στον πυρήνα της ανεπηρέαστη από τις επιφανειακές διαφορές μεταξύ καλλιτεχνικών ρευμάτων. Η απλότητα με την οποία εκφράζουν τα μεγαλύτερα ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο και η μαεστρία με την οποία κινούνται στο μεταίχμιο μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, τραγικού και κωμικού, ονείρου και ζωής αναδεικνύουν την αρτιότητα και τη διαχρονική λογοτεχνική τους αξία. Η γραφή του Τηκ δεν σταματά στο μεμονωμένο, αλλά κατορθώνει να αγκαλιάσει το όλον στις αντιθέσεις του, μέσα από την επίμονη προσπάθειά του να φέρει στο φως ακόμη και τις πιο ασήμαντες λεπτομέρειες ή το πιο μικρό περιστατικό. Στο έργο του Τηκ, τα παραμύθια, οι λαϊκές αφηγήσεις και οι θρύλοι επιστρέφουν στη λογοτεχνία, ενσωματώνονται σε αυτήν ή συγκεράζονται με αυτήν, καθιστώντας τα όρια ανάμεσα στο «καθημερινό και φυσιολογικό» και στο θαυμαστό δυσδιάκριτα.

  • Η Τρισαγαπημένη Χάρντυ Τόμας / Hardy Thomas

    11,00 

    Η Τρισαγαπημένη ακολουθεί τις συμβάσεις του ρεαλιστικού μυθιστορήματος του 19ου αιώνα, υπακούοντας στην αρχή της κοινωνικής και ψυχολογικής αληθοφάνειας. Ο κεντρικός ήρωας, αφού προβάλλει στη μία γυναίκα μετά την άλλη την εικόνα της τρισαγαπημένης του, χωρίς ποτέ να ολοκληρώσει κανέναν από αυτούς τους έρωτές του, στο τέλος, σε μια βαθειά στιγμή αυτοσυνείδησης, αναγνωρίζει πως δεν πρόκειται παρά για την εικόνα του εαυτού του, τον σωσία του ενσαρκωμένο στο άλλο φύλο.

  • Aποσπάσματα Ζενέ Ζαν / Genet Jean

    8,00 

    «Οι σελίδες αυτές δεν είναι αποσπάσματα από ένα ποίημα: θα έπρεπε να οδηγούν σε αυτό. Θα ήταν προσέγγιση (ενός ποιήματος) μακρινή και πάλι, εάν δεν επρόκειτο για ένα από τα πολυάριθμα πρόχειρα ενός κειμένου που θα είναι πορεία αργή, μετρημένη, προς το ποίημα (που είναι) δικαιολογία αυτού του κειμένου όπως το κείμενο θα είναι δικαιολογία της ζωής μου.»

  • Η Γυναίκα χωρίς Σκιά Χόφμανσταλ Ούγκο φον / Hofmannstahl Hugo von

    10,00 

    Η Γυναίκα χωρίς σκιά είναι σε πρώτη ανάγνωση ένα παραμύθι, το οποίο αφομοιώνει ανανεωτικά την παράδοση και ενσωματώνει μια πληθώρα λογοτεχνικών ρευμάτων, δυτικών και ανατολικών, χωρίς να ταυτίζεται με κάποιο από αυτά. Το έργο αυτό βρίσκεται μακριά από κάθε μονόπλευρη σύλληψη και κατανόηση του κόσμου, κάτι που του προσδίδει ένα βάθος που απαντάται μόνο στην κλασική λογοτεχνία.

  • Μια Ιστορία του Αυτοκινήτου Έρενμπουργκ Ιλιά / Ehrenburg Ilya

    16,00 

    Στις σελίδες του βιβλίου αυτού, μπαινοβγαίνουν πασίγνωστες προσωπικότητες, όπως ο Χένρυ Φορντ, ο Τζ. Π. Μόργκαν, ο Αντρέ Σιτροέν, συντροφιά με τους πρώτους απεργούς στις αυτοκινητοβιομηχανίες και τα πρώτα θύματα από αυτοκινητικά δυστυχήματα. Γραμμένο το 1929, σε μια εποχή άκρατης πίστης στη επιστήμη και στην πρόοδο, το μυθιστόρημα αυτό καταφέρνει να προβλέψει το απόγειο αλλά και την έκβαση του έρωτά μας με το αυτοκίνητο.