Ο Βάρναλης σε όλη του την πνευματική και ηθική πορεία κατατρύχεται από την αντινομία ανάμεσα στην ιδέα να βάλουμε στο μυαλό του κόσμου μια επαναστατική συνείδηση φτιαγμένη από τη διανόηση, τη φιλοσοφία, την ποίηση, και στην ιδέα ότι το ξεσκλάβωμα του κόσμου δεν μπορεί παρά να είναι προϊόν της αυτόνομης και αυτοδύναμης δραστηριότητας των εργαζομένων.

Η Νάντια αποτελεί το γνωστότερο αφήγημα του Αντρέ Μπρετόν και ένα από τα αντιπροσωπευτικότερα πεζογραφήματα του υπερρεαλισμού. Με αφορμή μια σειρά από σύντομες συναντήσεις του με μια μυστηριώδη γυναίκα –μια «περιπλανώμενη ψυχή» που περνά ως κομήτης από τη ζωή του – ο Μπρετόν συνέγραψε ένα αφήγημα μύησης και μαθητείας στις μυστηριώδεις δυνάμεις του αντικειμενικού τυχαίου, της ανακάλυψης του «θαυμαστού» στα πιο κοινότοπα πράγματα και της ανορθολογικής βίωσης της καθημερινής ζωής.