Σε πολυάριθμα κείμενά του, ο Άντον Πάνεκουκ, προσπάθησε να ξεκαθαρίσει τη φύση τού μπολσεβικισμού και της Ρωσικής Επανάστασης, για την οποία έδειξε πως, αν και αποτελούσε σημαντικό σταθμό στην ανάπτυξη του εργατικού κινήματος, κατέτεινε εξαρχής σε ένα σύστημα παραγωγής που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κρατικός σοσιαλισμός ή κρατικός καπιταλισμός. Η Ρωσική Επανάσταση διεξήχθη κάτω από το λάβαρο του μαρξισμού και το μπολσεβίκικο κράτος θεωρήθηκε γενικά ένα μαρξιστικό καθεστώς. Για να καταδείξει την πραγματική φύση του «μαρξισμού του Λένιν», ο Πάνεκουκ επιχείρησε μια κριτική εξέταση των φιλοσοφικών του βάσεων.

Η εργασία αυτή, κινούμενη εν πολλοίς σε ένα επίπεδο εμπειρικό, με πολλά παραδείγματα, θίγει, μεταξύ άλλων, θέματα όπως η ουσία του ποιητικού λόγου, η ιδιορρυθμία του μοντέρνου ποιητικού λόγου, η διαλεκτική σχέση παλαιού-καινούργιου, η αλλοτρίωση στην ποίηση, το ερώτημα αν το νέο, το καινοφανές έχει καθ’ εαυτό θετική αξία.

Μια συλλογή μικρών ελεύθερων δοκιμίων του γλύπτη Θόδωρου, που γράφτηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μετά από πρόσκληση της εφημερίδας Τα Νέα, για μια στήλη που φιλοξενούσε χρονογραφήματα συγγραφέων, ηθοποιών και άλλων καλλιτεχνών.

«Ο Καραγκιόζης είναι ο γνήσιος θεατρικός εκπρόσωπος της λαϊκής ψυχής, των λαϊκών τάσεων και διαθέσεων, των λαϊκών πόθων κι επιθυμιών. Με πολλή κομψότητα, με πολλή διακριτικότητα, αλλά και με αρκετή, ενίοτε, δύναμη.»