Ταξινόμηση κατά:
  • Συνομιλίες με Παιδιά Λαινγκ Pόναλντ Nτ. / Laing Ronald D.

    13,70 

    Μια συλλογή από συνομιλίες του Λαινγκ με παιδιά σε μια περίοδο περίπου επτά χρόνων. Ο σκοπός είναι προφανής: δεν υπάρχει ψυχίατρος που να μην πιστεύει ότι οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας και οι απαντήσεις που παίρνουμε από τα παιδιά είναι καθοριστικές για να καταλάβουμε τη δική μας ιστορία. Τα παιδιά έχουν πολλά να πουν και πολλές φορές εξαρτάται σε ποιον τα λένε – και εδώ συζητάνε με έναν από τους μεγαλύτερους ψυχιάτρους του κόσμου.

  • Αργώ ή πλους αεροστάτου Εμπειρίκος Ανδρέας

    12,30 

    Δύο ιστορίες εκτυλίσσονται παράλληλα, αυτή της ανύψωσης του αερόστατου Αργώ στην Κολομβία το 1906, και ταυτόχρονα η ιστορία του έρωτα μιας λευκής νεαρής με τον μιγά εραστή της, υπό το βλέμμα του ζηλόφθονα πατέρα της, του ντον Πέντρο, καθηγητή Ιστορίας και επίδοξου υποψήφιου προέδρου της Κολομβίας. Η βία είναι ο πυρήνας και των δύο ιστοριών· η βία της Γαλλικής Επανάστασης, όπως την ανακαλεί ένας από τους αεροναύτες του Αργώ, και το βίαιο ξέσπασμα του ντον Πέντρο έναντι του εραστή της κόρης του.

  • Ο Δημιουργός και άλλα κείμενα Μπόρχες Χόρχε Λουίς / Borges Jorge Luis

    Εξαντλημένο

  • O Tρελός Έρως Μπρετόν Αντρέ / Breton André

    13,50 

    Ένα από τα κορυφαία πεζογραφήματα του υπερρεαλισμού, Ο τρελός έρως (1937), αποτελεί την απόλυτη εξύμνηση του έρωτα και την πλήρη αποθέωση του ερωτευμένου όντος. Με αφορμή τη γνωριμία του με την Jacqueline Lamba, ο Μπρετόν διαπραγματεύεται στο βιβλίο αυτό τη δύναμη του έρωτα να αντιμετωπίζει και να υπερνικά τις αντιξοότητες, τις εκφράσεις που λαμβάνει η επιθυμία για να εκδηλωθεί και τις μεταμορφώσεις που διέρχεται ο πόθος για το ερωτικό αντικείμενο της προτίμησής του.

  • Στην Αγκαλιά της Nτεζιρέ Θεοδωρίδης Πάνος

    8,00 

    Ποίημα

     

    Είναι τα ποιήματα που κανένας δε χρειάζεται
    Η σκοτεινή αυλή, τα σχήματα στον τοίχο
    Είναι –πες μου μια λέξη μόνο– το κίτρινο χιόνι
    που σημαδεύει τα όνειρα.

    Καμιά πραγματικότητα δεν τα ξεπέρασε.
    Όταν σφίγγω τις γροθιές δεν ησυχάζω
    Όταν δείχνω τα δόντια δεν αλλάζει το αύριο
    και το φως έχει γεύση από χώμα.

    Καλύτερα, καλύτερα σημαδεμένοι οι έρωτες.
    Πες μου μια λέξη μόνο να σημαδεύει το δρόμο
    Ύστερα, έχουμε καιρό για τη μορφολογία·
    Η σκοτεινή αυλή, τα σχήματα στον κήπο.

  • Μυθολογία Χατζιδάκις Μάνος

    Εξαντλημένο

    ΚΡΙΣΗ

     

    Κρίση την είπαν τη στιγμή
    Σαν εκοιμήθης πλάι μου με χάρη
    Την ώρα που ξεχύθηκαν μ’ ορμή
    Χίλια πουλιά να σκίσουν το φεγγάρι

    Κρίση την είπαν την πηγή
    Που πάνε τ’ άστρα να λουστούν το βράδυ
    Να πιούν νερό να χτενιστούν στη γη
    Και να πλαγιάσουν στης αυλής μου το πηγάδι

    Κρίση την είπαν την ορμή
    Που φτιάχνει η αγάπη μέσα στο λιβάδι
    Κ’ η αναπνοή σου γίνεται στιγμή
    Που μ’ ακουμπά τ’ αγέρι του Θεού σαν χάδι

  • Τι Ζητάει ο Σπάρτακος – Γράμματα απ΄ τη Φυλακή Λούξεμπουργκ Pόζα / Luxemburg Rosa

    10,70 

    Η οργάνωση Σπάρτακος ιδρύθηκε από τη Ρὀζα Λούξεμπουργκ και το σύντροφό της Καρλ Λήμπκνεχτ, αμέσως μετά την έκρηξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ως αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας. Το κλίμα τρομοκρατίας της εποχής και η δραστηριότητα των μελών της οργάνωσης είχαν ως αποτέλεσμα να βρεθούν τα κυριότερα στελέχη της στη φυλακή. Εκεί έγραψε η Ρόζα Λούξεμπουργκ τα γεμάτα ανθρωπιά γράμματα μέχρι την απελευθέρωσή της από τον επαναστατημένο λαό το Νοέμβρη του 1918. Το κείμενο Τι ζητάει ο Σπάρτακος υιοθετήθηκε από το ιδρυτικό συνέδριο του Κ.Κ. Γερμανίας, που διεξήχθη δύο μήνες αργότερα, ως κατευθυντήριο όργανο της πολιτικής του δράσης.

  • Περί της Τρομοκρατίας και του Κράτους Πρώτη κοινολόγηση της πραχτικής και της θεωρίας της τρομοκρατίας Σανγκουινέττι Tζανφράνκο / Sanguinetti Gianfranco

    Εξαντλημένο

    Ο Τζανφράνκο Σανγκουινέττι έδρασε στους κόλπους της Καταστασιακής Διεθνούς μέχρι τη διάλυσή της, το 1972. Κυνηγήθηκε από τους σταλινικούς και από την Ιταλική Αναρχική Ομοσπονδία, που τον θεώρησε υπεύθυνο για πολλά από τα δεινά της. Σε αυτό το βιβλίο καταρρίπτει με ιστορικά και πολιτικά επιχειρήματα τη σκευωρία του «προβλήματος της τρομοκρατίας» και καταγγέλλει ότι το ίδιο το ιταλικό κράτος κατευθύνει όλες τις τρομοκρατικές ενέργειες, που τις αποδίδει άλλοτε στους φασίστες και άλλοτε στους κομμουνιστές, από τη σφαγή της πλατείας Φοντάνα το 1969 μέχρι τη δολοφονία του Μόρο.