Ένα από τα κορυφαία πεζογραφήματα του υπερρεαλισμού, Ο τρελός έρως (1937), αποτελεί την απόλυτη εξύμνηση του έρωτα και την πλήρη αποθέωση του ερωτευμένου όντος. Με αφορμή τη γνωριμία του με την Jacqueline Lamba, ο Μπρετόν διαπραγματεύεται στο βιβλίο αυτό τη δύναμη του έρωτα να αντιμετωπίζει και να υπερνικά τις αντιξοότητες, τις εκφράσεις που λαμβάνει η επιθυμία για να εκδηλωθεί και τις μεταμορφώσεις που διέρχεται ο πόθος για το ερωτικό αντικείμενο της προτίμησής του.

Η οργάνωση Σπάρτακος ιδρύθηκε από τη Ρὀζα Λούξεμπουργκ και το σύντροφό της Καρλ Λήμπκνεχτ, αμέσως μετά την έκρηξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ως αριστερή πτέρυγα του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος της Γερμανίας. Το κλίμα τρομοκρατίας της εποχής και η δραστηριότητα των μελών της οργάνωσης είχαν ως αποτέλεσμα να βρεθούν τα κυριότερα στελέχη της στη φυλακή. Εκεί έγραψε η Ρόζα Λούξεμπουργκ τα γεμάτα ανθρωπιά γράμματα μέχρι την απελευθέρωσή της από τον επαναστατημένο λαό το Νοέμβρη του 1918. Το κείμενο Τι ζητάει ο Σπάρτακος υιοθετήθηκε από το ιδρυτικό συνέδριο του Κ.Κ. Γερμανίας, που διεξήχθη δύο μήνες αργότερα, ως κατευθυντήριο όργανο της πολιτικής του δράσης.

Οι συγγραφείς του βιβλίου θέτουν ερωτήματα όπως: τι καθορίζει τις σχέσεις του Ντόναλντ και του Σκρουτζ, πώς αντιμετωπίζονται οι λαοί του Τρίτου Κόσμου, ποια είναι η θέση της γυναίκας στη Λιμνούπολη, πώς παρουσιάζεται η σχέση εργασίας-χρήματος; Το συμπέρασμα είναι ότι, πίσω από το ξέγνοιαστο ύφος της παρέας του Ντόναλντ και τη ρόδινη εικόνα της που μας δείχνει η πολυεθνική ψυχαγωγική εταιρεία Ντίσνεϋ, κρύβεται ένα ακόμα πρόσωπο του ιμπεριαλισμού, και, γενικότερα, της κυρίαρχης ιδεολογίας στον πολιτιστικό τομέα.