Σε έναν οίκο ανοχής, πελάτες ντυμένοι σαν Επίσκοπος, Στρατηγός και Δικαστής, παίζουν ερωτικά παιχνίδια με νέες γυναίκες, προσομοιώνοντας ρόλους εξουσίας. Παράλληλα, και ενώ στην πόλη ξεκινά εξέγερση, περιμένουν με αγωνία την άφιξη του αρχηγού της Αστυνομίας. Ο Ζενέ με το έργο αυτό προσπαθεί να ερμηνεύσει το επαναστατικό φαινόμενο, εστιάζοντας στην αστική τάξη, εναντίον της οποίας στρέφεται η επανάσταση.

Οι σαράντα μία συνεντεύξεις του βιβλίου αποτελούν δευτεροταγή κείμενα του συγγραφέα, που έρχονται να φωτίσουν τις πρωτογενείς δημιουργίες του: τα ποιήματά του, πρωτίστως, αλλά και τα πεζά του. Η ανάγνωσή τους μας επιτρέπει όχι μόνο να καταλάβουμε πόσο αταλάντευτος στις ποιητικές και εικαστικές του «πεποιθήσεις» υπήρξε ο Εγγονόπουλος, αλλά και να πάρουμε μια γεύση της εν γένει καλλιτεχνικής πραγματικότητας στην Ελλάδα, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο από μισόν αιώνα.

Τα κείμενα που συγκεντρώθηκαν εδώ έχουν επιλεγεί από μια σειρά χρονογραφημάτων του Σπύρου Αποστόλου, δημοσιευμένων στην εφημερίδα Δημοτική Αλλαγή. Τα θέματά του τα αντλεί από την τοπική κοινωνία, αλλά τα χρονογραφήματα αυτά ξεπερνούν το τοπικό και μπορούν να διαβαστούν ως υποδειγματικά κείμενα ενός είδους μεταξύ δημιουργικής λογοτεχνίας και δημοσιογραφίας.

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ
Ξέρει αραμαϊκά και παλαιοπερσικά -τα γράφει με τους παλιούς καλλιτεχνικούς χαρακτήρες, λατινικά- με μελέτες στον Οβίδιο και τον Τάκιτο, σανσκριτικά και απταίστως αρχαία ελληνικά ‒ όλη την Ιλιάδα από στήθους.
Κοντά σαράντα τώρα ζει στη Νέα Υόρκη, πίνει τον καφέ του στη γωνιακή καφετέρια, σεργιανά στην 44η οδό μ’ ανασηκωμένο το γιακά.