ΕΡΩΤΑΣ

Να σε κάνει ο έρωτας όπως το έαρ οι μέλισσες
Υπήκοο του αφανούς κόσμου
Και να μην ξέρεις να μετράς διαστήματα φως
Διαστήματα μουσική
Σε μια πτώση απέλπιδη σαν ικεσία
Μ’ αναγνωρίζουν όσοι δεν γνώρισα κι ακόμη τώρα
Εντέλλονται οι άνθρωποι μα τους προδίδουν τα γεγονότα
Στη σελίδα που έγραφες – λιμνάζουσα σ’ εσέ η σελήνη που
Μπορείς και να τα πεις βουνά – πριν μιας αποδημίας
Τα λεπτά φρύγανα παρασύρουν το χώμα
Αραιά κι ανοίγοντας τις παλάμες τις άλλες
Πιο πολύ πιο πολύ δυνατά τα ναναρίσματα φώτα
Τι ωραία τι ωραία που με παίρνεις!

Τα πέντε κείμενα της συλλογής, σημάδεψαν την αρχή της πιο γόνιμης περιόδου του σύντομου βίου του Όσκαρ Ουάιλντ (1854-1900). Στα κείμενα αυτά είναι εμφανή τα κύρια χαρακτηριστικά του συγγραφέα: η σατιρική του στάση, η διεισδυτική ειρωνία, ο αισθητισμός του, αλλά και η απαισιόδοξη διάθεση, που φαίνεται να αποπνέουν ορισμένα μοτίβα, όπως αυτά της άσκοπης θυσίας ή της αχαριστίας.

Το βιβλίο αυτό είναι η γλαφυρή αφήγηση της καλλιτεχνικής και πολιτικής εξέλιξης ενός μεγάλου συνθέτη, μέσα από δικά του αυτοβιογραφικά κείμενα που συνοδεύουν τους κύκλους των τραγουδιών του. Αποκαλύπτουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκαν: την ψυχροπολεμική ατμόσφαιρα της δεκαετίας του 1960 θα διαδεχθούν τα χρόνια της παρανομίας και των φυλακών της Δικτατορίας, η διαφυγή στο εξωτερικό, η επιστροφή στην Ελλάδα, η ώριμη μοναξιά. Η συνύπαρξη των μελοποιημένων στίχων και των αυτοβιογραφικών σημειώσεων ζωντανεύουν μια εποχή κατά την οποία ο Μίκης Θεοδωράκης διαδραμάτισε κορυφαίο πολιτιστικό και πολιτικό ρόλο.

Οι περιγραφές της Βιρτζίνια Γουλφ, κατά τη διάρκεια του δεύτερου ταξιδιού της στην Ελλάδα, το 1932, όπου, σε μια μουσική σχεδόν αναγωγή και σύνθεση, το αρχαίο παγανιστικό στοιχείο συνυπάρχει με τον ορθόδοξο χριστιανικό μυστικισμό, δίνουν στους αναγνώστες μια γοητευτική και ταυτόχρονα καλόπιστα χιουμοριστική εικόνα της χώρας. Όλα αυτά μέσα σε μια φύση οργιαστική όπου άλλοτε κυριαρχεί το φως της ζωής και άλλοτε η σκοτεινιά του θανάτου.