Εκθέσεις μαθητών του δημοτικού των Eκπαιδευτηρίων Διονύσιος Σολωμός, από τη Δευτέρα ως και την Έκτη τάξη, κείμενα άλλοτε πρωτότυπα στη σύλληψη του θέματος, άλλοτε ξεχωριστά στην καταγραφή τους. Άλλοτε με λυρισμό και πλούσιο συναίσθημα και άλλοτε με κοφτές γλωσσικές ριπές. Πότε με σοβαρότητα και πότε με καταλυτική ειρωνεία.

Τα κείμενα του Μίλτου Πρωτογερέλλη είναι πρώτης γραφής, αυτοσχέδια και «αδούλευτα». Κι όμως, στα κείμενα αυτά, που συχνά δίνουν την εντύπωση ημερολογιακών καταχωρίσεων, ο αναγνώστης ανακαλύπτει το ταλέντο του συγγραφέα. Η γλώσσα του είναι προσεγμένη, το ύφος προσωπικό, η γραφή σε πρώτο ενικό πρόσωπο, εκπέμποντας την αλήθεια της αμεσότητας και της προσωπικής αφήγησης.

CACHÉS

Que l’on ne cherche pas à savoir
qui j’étais par mes actes et mes dires.
Un obstacle se dressait et transformait
mes actes et ma manière de vivre
bien des fois, quand j’allais parler,
un obstacle se dressait et m’arrêtait.
Mes gestes les plus inaperçus
et mes écrits les plus dissimulés-
Ce n’est que par eux que l’on me devinera
Mais peut-être que tant de soucis et tant d’effort
ne valent pas la peine pour me connaître.
Plus tard –dans une société plus parfaite-
quelqu’un d’autre, fait comme moi
apparaîtra certainement et agira librement.

LACRIMAE

Αποσυνδέοντας
αίτιο και αποτέλεσμα
θα μείνουν γεγονότα χωρίς πάθος
ακόμα
κι αν η βροχή
είναι
καταρράχτης δακρύων.

Δάκρυα πάνω από τις πόλεις
ο κόσμος πνίγεται
μα δεν υπάρχει χρόνος να ρωτήσω
Χριστούγεννα άνοιξη φθινόπωρο –

σίγουρα
δεν υπάρχει ανάμνηση
να μην εξευτελίζεται απ’ το χρόνο.

Όταν ο Λιούις Κάρολ άρχισε να γράφει το βιβλίο αυτό, ήταν ήδη 42 ετών, όσο και ο ήρωας του ποιήματος. Είχε ήδη γράψει τις δύο Αλίκες που τον είχαν καταστήσει πολύ δημοφιλή στα παιδιά της εποχής του. Το καινούριο του βιβλίο, όμως, δεν ήταν πεζογράφημα, αλλά ποίημα και δεν αναφερόταν στον παιδικό κόσμο. Το παραμύθι είχε δώσει τη θέση του σε μιαν αλλόκοτη περιπέτεια, όπου αφθονούσε η πιο σκοτεινή ειρωνία, στην οποία οι αναγνώστες θα μπορούσαν να βυθιστούν επιχειρώντας παράτολμες ερμηνείες.