Ταξινόμηση κατά:
  • Εκ Περάτων Λεοντάρης Βύρων

    9,00 

    VI

     

    Την καταδίκη μου ζητώ

    την ενοχή μου θέλω ν’ αποδείξω

    μα όλα τα δικαστήρια με αποπέμπουν δεν αναγνωρίζουν το έγκλη-

    μα της ύπαρξης

     

    Κι όμως η ύπαρξη είναι φονικό

    χρόνος αιμόφυρτος μ’ εξηνταδυό σφυριές που σέρνεται στις φλέβες

    μας

    σπαράγματα του αχανούς που έγιναν οι τρώγλες του «δικού» μας

    δήθεν χώρου

    σκηνώματα πεφιλημένων που περιβληθήκαμε για σώματά μας

    επαναλήψεις ξένων πεπρωμένων

    κι όλα όσα ονομάζουμε «σταθμούς της ζωής»

    όπου δεν ανταμώνουμε ποτέ μόνο χωρίζουμε

    διασχίζοντας και διαμελίζοντας ο ένας τον άλλον

    καθώς καθένας μας πορεύεται πάντα για αλλού

     

  • Ποιήματα, 1 (1944- 1964) Βαλαωρίτης Nάνος

    15,30 

    ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΑ

     

    Του Οδυσσέα Ελύτη

     

    […]
    Μπροστά μας είναι μια πόρτα σαν άνθρωπος
    Γιατί οι άνθρωποι είναι πόρτες κι αυτοί
    Άλλες κλειδωμένες κι άλλες ορθάνοιχτες και σε σπρώχνει
    Η περιέργεια να τις ανοίξεις η δίψα να τις διαβείς
    Και η ελπίδα σε τυραννάει πως ίσως κάποτε
    Από αυτές να ’τανε μια που θα σ’ έβγαζε στον ήλιο,
    Και μιαν άλλη που ’χε τα γιασεμιά της κρυμμένα
    Ή μια τρίτη που δεν μπόρεσες τότε να την ανοίξει
    Και τώρα είναι πια αργά, είναι αδύνατο να γυρίσεις
    Γιατί άλλαξε ο ποταμός τόσες φορές τα νερά του
    Και οι άνεμοι που φυσούν σε σπρώχνουν ολοένα μακρύτερα από την πατρική σου γη.

  • Tο Φως της Aγοράς Γραμμένος Τάκης

    8,00 

    (ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΟΤΗΤΑ)

     
    […]

     
    V

     
    Αχειροποίητος

     
    Ηλιακή μαγεία ζεστού φιλιού
    σ’ αυτή την πλατεία με το κλασικό παρελθόν.
    Σκέφτομαι αν αυτά τα πελώρια μάτια σου
    τα είχαν στα χέρια τους αυτοί
    που ψηφοθετούν τις αιωνιότητες
    τι χαραυγές ωραίες με λάμψεις
    και τι νερά λιμνών ασημένια
    θα βάζαν για τον φθινοπωρινό αέρα
    που κατεβαίνει από τις επάλξεις.

  • Η Διαλεκτική του Διαφωτισμού Χορκχάιμερ Μαξ / Horkheimer MaxΑντόρνο Τεοντόρ / Adorno Theodor W.

    Εξαντλημένο

    Οι δύο μεγάλοι Γερμανοί φιλόσοφοι διερευνούν στο έργο αυτό όλες τις πτυχές του ακόλουθου θεμελιακού ερωτήματος: για ποιο λόγο δεν μπόρεσε ο δυτικός πολιτισμός, παρά την εκπληκτική επιστημονική και τεχνολογική πρόοδό του, να χτίσει έναν κόσμο χωρίς πείνα, πόλεμο, δυστυχία και καταπίεση; Για τους συγγραφείς η απάντηση είναι πως οι μεγάλες καινοτομίες του πολιτισμού αυτού πληρώθηκαν με μια διαρκώς αυξανόμενη παρακμή της θεωρητικής συνείδησης. Πρωταρχικό καθήκον, επομένως, μιας αυθεντικής πολιτικής παρέμβασης, που θα απέβλεπε στην ανατροπή του καθεστώτος αυτού, είναι η συνειδητοποίηση και γνωστοποίηση της εσωτερικής λογικής του, την οποία ονομάζουν «διαλεκτική του διαφωτισμού».

  • Πήτερ Παν Mπάρι Tζέιμς M. / Barrie James M.

    15,30 

    Ο Πήτερ Παν, ένα από τα πιο διάσημα βιβλία που γράφτηκαν για παιδιά, πρωτοεκδόθηκε το 1911 και θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας παιδικής λογοτεχνίας. Πρόκειται για το σπουδαιότερο έργο του Σκωτσέζου συγγραφέα και δημοσιογράφου Τζέιμς Μάθιου Μπάρι, το οποίο πριν κυκλοφορήσει ως ιστορία για παιδιά είχε ανέβει ως θεατρικό έργο.

  • Φιλοσοφικό Σημειωματάριο Μέρος Πρώτο (1950-1957) Χορκχάιμερ Μαξ / Horkheimer Max

    14,50 

    Στα μικρά κείμενα του βιβλίου, ο Χορκχάιμερ εκθέτει αυτό που θα μπορούσε να ονομαστεί «διαδικασία αποσύνθεσης του δυτικού πολιτισμού». Ο αναγνώστης συνειδητοποιεί πως η φθορά αυτή δεν αφορά σε ένα μόνο τμήμα της πραγματικότητας, αλλά σε κάθε τομέα του δημόσιου και του ιδιωτικού βίου: τη φιλοσοφία και τη θεολογία, την ψυχανάλυση και την τέχνη, την πολιτική, την εργασία, την κοινωνική και την ατομική συμπεριφορά, τα συναισθήματα και τις σκέψεις, τις επιδιώξεις και τις ουτοπίες.

  • Η Αρχαία Ελληνική Δημοκρατία και η Σημασία της για μας Σήμερα Καστοριάδης Κορνήλιος

    Εξαντλημένο

    «Δεν βλέπω, όπως νομίζω ότι και κανείς δεν μπορεί να δει, εκτός αν είναι τελείως φαντασιόπληκτος ή προγονόπληκτος, την αρχαία Ελλάδα ως πρότυπο το οποίο θα αρκούσε να το αντιγράψουμε για να βρούμε την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την ισότητα και παν το αγαθόν. Η αρχαία Ελλάδα δεν είναι πρότυπο, ούτε μοντέλο προς μίμηση, όπως άλλωστε δεν μπορεί να είναι κανένα ιστορικό έργο σε οποιονδήποτε τομέα. Θεωρώ, όμως, ότι πρέπει να λειτουργήσει για μας σαν γονιμοποιημένο σπέρμα, δεδομένου ότι μας επιτρέπει να δούμε εν τη γενέσει τους πληθώρα στοιχείων πάντοτε επίκαιρων.»