Το καλοκαίρι του 1962, ο Χίτσκοκ παραχώρησε μια ιδιαιτέρως εκτεταμένη συνέντευξη στον Φρανσουά Τρυφώ, με σκοπό αυτή να εκδοθεί σε βιβλίο. Ο Τρυφώ θεωρούσε τον Χίτσκοκ μια ιδιοφυία, έναν σκηνοθέτη που είχε προβληματιστεί πάνω στα μέσα της τέχνης του όσο λίγοι, εντούτοις δεν είχε ακόμα αναγνωριστεί όπως του άξιζε από τους κριτικούς. Η συζήτηση που προέκυψε στράφηκε γύρω από τις περιστάσεις μέσα από τις οποίες γεννήθηκε κάθε ταινία, την επεξεργασία και δόμηση των σεναρίων, τα ιδιαίτερα σκηνοθετικά προβλήματα κάθε ταινίας και την εκτίμηση του εμπορικού και καλλιτεχνικού αποτελέσματος από τον ίδιο το σκηνοθέτη, σε σχέση με τις αρχικές του προσδοκίες.

Η έκδοση αυτή πραγματοποίηθηκε με τη ευκαιρία ατομικής έκθεσης του Απόστολου Γιαγιάννου τον Νοέμβριο του 1986. Περιλαμβάνει πίνακες από τρεις καλλιτεχνικές περιόδους του. Από τα τοπία με την έντονη πτύχωση, σαν να πρόκειται για ζωντανό οργανισμό, περνά στις μυστηριακές ανθοφορίες, και από εκεί στη ζωντανή εικονογράφηση της φύσης, δηλαδή στην απεικόνιση των ζώων.