Δεκατρία μικρά κομμάτια που σκιαγραφούν με πικρό χιούμορ την αποκοπή του ατόμου από κεκτημένα και σταθερές αξίες. Η ανεργία, η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, η ξαφνική περιθωριοποίηση και οι επιπτώσεις όλων αυτών στις διαπροσωπικές και κοινωνικές σχέσεις, είναι οι βασικοί άξονες που συγκροτούν το παζλ των χαρακτήρων του Ρεμί ντε Βος.

Μακάρι να υπήρχαν άλλοι τόποι! Αν νομίζουμε πως υπάρχουν, είναι επειδή μας εκδικείται ο κόσμος, που δεν σεβόμαστε το μυστικό του. Γι’ αυτό και κανείς δεν μας προσέχει, όσο κι αν καλούμε σε βοήθεια. Μόνο η ποίηση θα μπορούσε να μας βγάλει από τη δύσκολη θέση μας. Ή κάποιος μάγος· μα ποιος εμπιστεύεται τους μάγους;

(ΣΕΛΕΣΤΙΝΗ)

ΙΙΙ

Μου ’λεγε ο Περίπατος Γέροντας, θα δεις, oσονούπω θα
λιώσουν τα φτερά σου Στον πρώτο ασπασμό τα φτερά σου
θα λιώσουν σαν κεράκι ανάμεσα στα χέρια του Και εξ αιτίας
της παραφοράς του για σένα Τίποτε δεν ξέρεις

Εγώ τα ’ξερα όλα για μένα και
για κείνον τα ’ξερα όλα
Τον είδα σε ολόσωμο όνειρο τον είδα
στην ομίχλη ενός χαμόγελου βυθισμένο

Αλλά βαθιά σωπαίνοντας
επειδή ο έρως

Ακολουθούσα ως τη θάλασσα τα βήματά του
Κάτω οι πέτρες μοσκοβολούσαν λόγια
που μήτε τ’ άκουσε ποτέ κανείς
Κι αν τ’ άκουσε δεν τ’ άκουσε
μέσα σε άλλα λόγια κουρασμένα

Με τον κακό μου τον καιρό στον δίσκο τον σκληρό

 
ο σφυγμός μου επιταχύνει την παρήχηση
χαμογελάνε από μακριά τα καθήκοντα
θα παρακολουθήσω προσεκτικά
τον κύκλο εργασιών της μετωνυμίας που
κακωσορίζει τις απαγορεύσεις ενώ
απουσιάζει η δύναμη της συνήθειας
όλα τα σύμβολα είναι γαλήνια
όλα τα χρώματα βροχή
η περίπολος των πραγμάτων
στη θάλασσα γιόρταζε την επέτειο
του πνιγμού παντός μέτρου αρίστου
μπορεί η αντανάκλαση του νερού να είναι σοφή
αλλά μόνο η διάθλασή σου πάνω του
με ελκύει μας θυμήθηκε
χωρίς αναμνήσεις ο έρωτας

Τρία παραμύθια που βλέπουν το διαφορετικό με διαφορετικό τρόπο. Πώς άλλαξε η ζωή μιας λυπημένης κουκουβάγιας, όταν αποφάσισε να υιοθετήσει ένα μικρό πουλάκι, έναν δρυοκολάπτη. Ένας ρινόκερος ερωτεύεται μία καμηλοπάρδαλη. Η παράξενη αυτή αγάπη γεννά πολλές περιπέτειες, μέχρι να καταφέρουν να είναι μαζί. Ο «τεμπέλης» τζίτζικας, όπως πολλοί πιστεύουν, είναι, στην πραγματικότητα, ένας σκληρά εργαζόμενος καλλιτέχνης που διεκδικεί με επιμονή τα δίκαιά του. Η εικονογράφηση έγινε από τη συγγραφέα.

Στο βιβλίο αυτό, ο Ντέιβιντ Κόνολι αναφέρεται σε μερικούς από τους πολύ διαφορετικούς, από άποψη θεματικής και τεχνοτροπίας, ποιητές που έχει μεταφράσει τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται για τους Γ. Βέλτσο, Ν. Βρεττάκο, Κ. Δημουλά, Ν. Εγγονόπουλο και Γ. Κοντό. Εξετάζει τα ιδιαίτερα μεταφραστικά προβλήματα που προκύπτουν στη μετάφραση της ποίησής τους και προτείνει κάποιες συγκεκριμένες μεταφραστικές στρατηγικές για την αντιμετώπισή τους.