Ο Κέυ και η Γκέρντα, οι δύο φίλοι που χωρίζουν με αφορμή ένα σπασμένο καθρέφτη για να ξανασμίξουν μετά από πολλές περιπέτειες, είναι τα πρόσωπα αυτού του τρυφερού παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, του μεγάλου Δανού παραμυθά .

Δύο διηγήματα από τη σειρά Ιδιωτικός και δημόσιος βίος των ζώων, όπου τα ζώα συμπεριφέρονται σαν άνθρωποι. Στις δύο αυτές σπαρταριστές ιστορίες που έγραψε ο μεγάλος Γάλλος μυθιστοριογράφος Ονορέ ντε Μπαλζάκ, δικάζουν και, τελικά, καταδικάζουν τον ανθρώπινο τρόπο συμπεριφοράς.

Μέσα από τις ιστορίες του Γάλλου συγγραφέα Μαρσέλ Αιμέ προβάλλει η ιδιαίτερη ματιά του πάνω στον κόσμο, μια ματιά που μαγεύει τον αναγνώστη, καθώς ανακατεύει το θαυμαστό με το καθημερινό. Η αφηγηματική του τέχνη και το σατιρικό του αίσθημα δείχνουν ένα συγγραφέα από τους πιο αυθεντικούς της εποχής του.

Τα κείμενα του βιβλίου είναι τα πρώτα δημοσιευμένα γραπτά του Κορνήλιου Καστοριάδη και προέρχονται από ένα τεύχος του Αρχείου Κοινωνιολογίας και Ηθικής. Σε αυτά θα βρει κανείς την προβληματική, της οποίας η πίεση διαμόρφωσε τη μετέπειτα πορεία του, το πολιτικό πρόβλημα και τη συνείδηση της ανάγκης ενός ριζικού κοινωνικού μετασχηματισμού, αλλά και τη φιλοσοφική αναζήτηση: πώς μπορούμε να σκεφτούμε την κοινωνία και την ιστορία, και τι μπορούμε να αναλογιστούμε για τις σχέσεις μας, ως ανθρωπίνων όντων, με τα «αντικείμενα» που μας περιβάλλουν και με τις «ιδέες» που διαμορφώνουν αυτές τις σχέσεις.

Η μελέτη αυτή αφορά στην περίοδο 1911-1915, την πρώτη μεταφυσική περίοδο του ντε Κίρικο, η οποία καθορίζεται χρονικά από τη διαμονή του στο Παρίσι. Οι πίνακες της εποχής αυτής αποπνέουν την αίσθηση μιας παράξενης ονειρικής μετοίκησης, και στο θεατή δημιουργείται η εντύπωση πως βρίσκεται σε μια προβολή εικόνων, όπου το παρελθόν και το μέλλον συμπλέκονται σε μιαν απροσδιόριστη χρονική στιγμή.